دعاي روز پنجم ماه مبارك رمضان

بسم الله الرحمن الرحيم اللهمّ قوّني فيهِ على إقامَةِ أمْرِكَ واذِقْني فيهِ حَلاوَةَ ذِكْرِكَ وأوْزِعْني فيهِ لأداءِ شُكْرَكَ بِكَرَمِكَ واحْفَظني فيهِ بِحِفظْكَ وسِتْرِكَ يـا أبْصَرَ النّاظرين. خدايا نيرومندم نما در آن روز به پا داشتن دستور فرمانت و بچشان در آن شيرينى يادت را و مهيا كن مرا در آنروز راى انجام سپاس‌گذاريت به كـرم خودت نگهدار مرا در اين روز به نگاه‌داريت و پرده‌پوشى خودت اى بيناترين بينايان.

رح دعاي روز چهارم ماه مبارك رمضان


    “اللهم قوني فيه اقامه امرك و اذقني فيه حلاوه ذكرك و اوزعني فيه لاداء شكرك بكرمك و احفظني فيه بحفظك و سترك يا ابصر الناظرين” “خدايا مرا در اين روز براي اقامه و انجام فرمانت قوت بخش و حلاوت و شيريني ذكرت را به من بچشان و براي اداي شكرت به كرمت مهيا ساز و در اين روز به حفظ و پرده پوشي ات (مرا از گناهان) محفوظ بدار (و گناهان انجام داده مرا بپوشان) اي بصيرترين ناظران”
    1) اللهم قوني فيه اقامه امرك “خدايا مرا در اين روز براي اقامه و انجام فرمانت قوت بخش”.
    امام زين العابدين عليه السلام در دعاي چهل و چهارم صحيفه سجاديه چنين با خداوند مناجات مي فرمايند؛ “واعنا علي صيامه” يعني “خدايا مرا براي روزه گرفتن در ماه مبارك رمضان ياري فرما” كه اگر به مفهوم آن توجه نماييم مي بينيم اولا به پا داشتن روزه در ماه مبارك رمضان همان اقامه امر خداوند در اين ماه مي باشد، آن هم روزه واقعي كه در دعاي روز اول مختصرا در مورد آن شرحي داده شد، كه مجددا براي فهم بيشتر، اشاره مي نماييم به ادامه دعا كه آن حضرت مي فرمايند: “بكف الجوارح عن معاصيك” يعني “ما را ياري كن تا بتوانيم اعضاي بدن خود را از آلوده شدن به گناه و آنچه مورد پسند تو نيست بازداريم” كه اين قسمت از دعا نيز نشان دهنده اين است كه روزه واقعي تنها پرهيز از خوردن و آشاميدن نمي باشد بلكه تمام اعضا و جوارح انسان بايد روزه دار باشد و امر به روزه نيز از طرف خداوند امر به روزه واقعي مي باشد، ثانيا براي انجام دادن هر امري نياز به نيرو و قوه الهي داريم چرا كه “لا حول و لا قوه الا بالله العلي العظيم” “نيست نيرو و قوتي مگر (از طرف) خداوند بلند مرتبه و بزرگ” و اگر خداوند در اين امر ما را ياري نكند به واقع ما در انجام اعمال (چه عبادي و غير عبادي) با شكست مواجه خواهيم شد. پس در اين روز از خداوند مي خواهيم كه ما را در انجام اوامرش نيرو و قوت بخشيده و ياريمان نمايد...
    2) و اذقني فيه حلاوه ذكرك “و حلاوت و شيريني ذكرت را به من بچشان”
    اگر انسان حلاوت و شيريني عبادت و بندگي خداوند را نچشد مفهوم عبادت و بندگي و ذكر و ياد خدا را نمي تواند درك كند و از تاثيرات آن در حيات دنيا و آخرت محروم مي ماند، به طوري كه اگر انسان بتواند اين مفهوم را درك كند كه هنگامي كه به ياد خداوند بلند مرتبه مي باشد خداوند نيز او را ياد مي كند و بدون واسطه خواسته هاي او را مي شنود و اجابت مي نمايد، آنگاه است كه مي تواند بفهمد چقدر راز و نياز با خدايي كه به سرعت صداي بندگان خويش را شنيده و آنها را اجابت مي كند شيرين و دلرباست، چرا كه خداوند فرموده است: “واذا سالك عبادي عني فاني قريب اجيب دعوه الداع اذا ادعان...”(1) “و هنگامي كه بنده هاي من از من (راجع به من) سئوال مي كنند بگو كه همانا من نزديك (آنها) هستم (به طوري كه) اجابت مي كنم خواسته درخواست كنندگان را هنگامي كه (چيزي از من) مي خواهد” پس در اين روز از خداوند مي خواهيم كه حلاوت و شيريني راز و نياز با خودش را بر ما بچشاند...
    3) واوزعني فيه لاداء شكرك بكرمك “و مرا در اين روز براي اداي شكرت به كرمت مهيا ساز” خداوند در قرآن مي فرمايد: ”واشكرولي و لا تكفرون”(2) “مرا شكر كنيد و كفر نورزيد” كه با توجه به اين آيه بايد بگوييم منظور از شكر نعمتهاي الهي آن نيست كه دائما به زبان بگوييم “خدايا شكر” بلكه شكر واقعي آن است كه از نعمتهاي الهي كه به ما ارزاني داشته و انعام فرموده است در مسير طاعت و بندگي اش استفاده كنيم نه در راه معصيت و نافرماني، كه قسم اول آن يعني طاعت و بندگي (شكر نعمت) و قسم دوم معصيت و نافرماني (كفران نعمت) الهي مي باشد كه در اين روز از خداوند مي خواهيم ما را براي اداي شكر نعمتهايش ياري نموده و آماده سازد...
    4) و احفظني فيه بحفظك و سترك يا ابصر الناظرين” “و مرا در اين روز به حفظ و پرده پوشيت (از گناهان) محفوظ بدار (و گناهان انجام داده مرا بپوشان) اي بيناترين بينايان”
    هنگامي كه انسان به خداوند توكل نموده و امور خود را به خداوند بسپارد آنگاه است كه خداوند او را از تسلط يافتن شيطان بر او حفظ مي نمايد و هنگامي كه انسان از وسوسه هاي شيطاني محفوظ بماند ديگر گناهي از او سر نخواهد زد و ديگر آن كه خداوند ستارالعيوب است يعني عيوب انسانها را كه سرچشمه از خطا و گناهان آنان دارد، مي پوشاند مگر اينكه انسان خود پرده دري نموده و بر اثر اصرار بر گناه و خطا، عيوب خود را براي ديگران آشكار سازد، پس در اين روز از خداوندي كه بيناترين بينايان است و بر اعمال ما نظارت دارد مي خواهيم كه ما را از انجام گناهان و پرده دري گناهان محفوظ بدارد.

لینک کوتاه مطلب لینک کوتاه مطلب